Optrekkend vocht verhelpen

Het probleem speelt vooral in woningen van voor 1950, waar onder de muur geen waterkerende laag zit of waar de oorspronkelijke loodslabbe of het trasraam is doorbroken bij een verbouwing. Ook een opgehoogde tuin of een aangelegd terras boven de waterkerende laag zet de muur weer aan het zuigen. Je herkent het aan een vochtrand die tot ongeveer tachtig à honderdvijftig centimeter hoogte komt, witte zoutkristallen op de muur, behang dat loslaat en een muffe geur in de ruimte. Een CM-meting op boorgruis geeft uitsluitsel over het werkelijke vochtgehalte.

De gangbare oplossing is een chemisch injectiescherm. In de eerste of tweede lintvoeg boven de vloer komen boorgaten van twaalf millimeter, hart op hart tien tot twaalf centimeter, waarna siliconencrème wordt ingebracht die zich in de capillairen verspreidt en daar waterafstotend uithardt. Bij een zeer natte muur wordt onder lage druk met hars geïnjecteerd. Mechanisch kan ook: roestvaste staalplaten inslaan of de muurvoet inzagen, met € 150 tot € 250 per strekkende meter fors duurder. Wees kritisch op elektro-osmose, waarvan de werking niet onafhankelijk is aangetoond.

Injecteren alleen volstaat niet als het pleisterwerk verzadigd is met hygroscopische zouten, die blijven vocht aantrekken. Het oude stucwerk gaat daarom weg tot vijftig centimeter boven de hoogste vochtrand, waarna zoutbestendig saneerpleister volgt dat de muur laat uitdampen. Reken op één centimeter muurdikte droging per maand: een steens muur van tweeëntwintig centimeter doet er zes tot twaalf maanden over. Behang of dampdichte verf remt dat sterk af. Specialisten geven doorgaans tien tot twintig jaar garantie op het injectiescherm; op arbeid geldt bij woningen ouder dan twee jaar 9% btw.